به‌گزارش قدس آنلاین، انبوه تصاویر و ویدئوهای چادرهای آب‌گرفته که در شبکه‌های اجتماعی از وضعیت آوارگان فلسطینی در غزه پس از ۱۲ ساعت بارندگی منتشر شده، چیزی نیست که کسی بتواند انکارش کند. به قول پروفسور جان مرشایمر، هر چند رسانه‌های جریان اصلی همچنان خط اسرائیل را حمایت می‌کنند اما واقعیت آنچه توسط اسرائیل بر سر اهالی غزه می‌آید را نمی‌توان در شبکه‌های اجتماعی سانسور کرد. زمستان برای آن زنان و کودکان اهل غزه که از نسل‌کشی صهیونیست‌ها طی این سه سال تا این لحظه جان سالم به در برده‌اند، قصه‌ای پر آب چشم است. حالا سومین زمستان پس از نسل‌کشی صهیونیست‌ها که در آن ۷۵هزار فلسطینی به شهادت رسیدند و ده‌ها هزار نفر هنوز زیر انبوه آوارها مفقودند از راه رسیده تا با یک موج بارشی معمولی، ۷۰هزار چادر دچار آب‌گرفتگی شدید شوند و به اذعان مرکز بهداشت غزه، ۳۵۰هزار فلسطینی از حالا به بعد مجبور باشند در این شب‌های سرد استخوان‌سوز در فضای باز بخوابند.
برای درک ابعاد بی‌سرپناهی اهالی غزه کافی است گزارش دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل را مرور کنیم که در آن گفته شده ۹۲ درصد خانه‌ها در سراسر نوار غزه یا کاملاً تخریب شده یا آسیب بسیار جدی دیده‌اند. ابعاد این فاجعه با در نظر آوردن جمعیت ۲/۲ میلیون نفری غزه به ما یادآور می‌شود یک بارش معمولی یا موج اندکی از سرما تا چه اندازه برای این مردم، وحشتناک خواهد بود. در کنار احتمال سیل و سرما، تخریب سازه‌های آسیب‌دیده ناشی از بمباران صهیونیست‌ها بر اثر طوفان، سبب شده روزی نباشد که بر آمار تلفات و مجروحان از این طریق افزوده نشود. یک فقره که همین یکشنبه شب اتفاق افتاد، با فروریختن یک خاکریز که زیر آن چند خانوار در چادر پناه گرفته بودند، سه کودک و دو زن جان باختند و پنج نفر دیگر با جراحات شدید از زیر آوار زنده بیرون کشیده شدند.
سوای آب‌گرفتگی و از بین رفتن ۷۰ هزار چادر در باران‌های اخیر، تخمین زده می‌شود ۶۰ تا ۸۵ درصد دیگر چادرها فرسوده شده باشند. مضاف بر اینکه، بیش از ۴۰۰هزار نفر همچنان در معرض سیل، تجمع آب باران در سکونتگاه‌های موقت و خطرات ساحلی قرار دارند.
یک سال پس از اجرایی شدن توافق آتش‌بس در اکتبر ۲۰۲۵، بازسازی غزه همچون قول و قراری روی کاغذ باقی مانده است. این در حالی است که نیروهای اسرائیلی تقریباً در دو سال اول نسل‌کشی بیش از ۲۰۰هزار تن مواد منفجره روی غزه فروریختند که ازحیث حجم انرژی و تخریب، معادل تقریباً ۱۳ بمب هسته‌ای از نوعی بود که آمریکایی‌ها روی هیروشیما انداختند.
دیده‌بان حقوق بشر در گزارشی که در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد، اعلام کرد یک سال پس از توافق، بازسازی آغاز نشده و کمک‌ها هنوز کمتر از سطح مورد نیاز است و مسیرهای دسترسی بشردوستانه همچنان مسدود هستند.
اجازه دهید پایان این گزارش را با صحبت‌های کسی به پایان ببریم که با دیدن وضعیت زن و چهار فرزندش، ماجرای باران یکشنبه شب را این‌طور برای «میدل ایست آی» روایت کرده است: ما از خواب بیدار شدیم و دیدیم اطرافمان پر از آب است. بچه‌ها گریه می‌کردند. نمی‌دانستم چه کار کنم و من هم شروع به گریه کردم. ما داخل سرپناه برزنتی ایستاده بودیم و منتظر بودیم باران بند بیاید تا بتوانیم آب را از اتاق بیرون برانیم...».
نظر شما